Αυτό που μου άρεσε είναι ότι δεν βιαζόταν. Η Μαρία είχε ρυθμό και πρόγραμμα. Κάθε δωμάτιο έγινε με τη σειρά του. Όταν τελείωσε, όλα ήταν καθαρά και στη θέση τους. Δεν χρειάστηκε να της πω τίποτα.

Η Ραφαηλία ήρθε στην ώρα της και από την πρώτη στιγμή έδειξε ότι ξέρει πώς να κινηθεί σε ξένο χώρο. Δεν ρωτούσε συνεχώς και δεν έκανε άσκοπες κινήσεις. Δούλεψε με σειρά και ηρεμία. Όταν τελείωσε, το σπίτι ήταν καθαρό χωρίς να δείχνει «πειραγμένο» ή αφύσικο.

Η Μαρία μπήκε στο σπίτι και φάνηκε αμέσως ότι ξέρει τι κάνει. Δεν υπήρχε αμηχανία. Δούλεψε με σταθερό ρυθμό και χωρίς διακοπές. Το σπίτι μετά είχε μια ωραία αίσθηση τάξης.

Αυτό που μένει είναι η αίσθηση εμπιστοσύνης. Ξέρεις τι να περιμένεις. Η Μαρία κρατάει τον ίδιο τρόπο δουλειάς και αυτό μετράει.

Αυτό που με κέρδισε στην Τάνια ήταν η σταθερότητα. Δεν υπήρχαν διακυμάνσεις στη δουλειά της, ούτε στιγμές που να φαίνεται ότι κουράστηκε ή βαρέθηκε. Κράτησε τον ίδιο ρυθμό μέχρι το τέλος και αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα. Το σπίτι καθάρισε σωστά και έμεινε λειτουργικό.